Jaargang 44 - Nummer 3

Een dag in het leven van hoogleraar Criminologie Dr. Patrick van Calster

Door Ingrid Hekman

Om de week is de heer Van Calster twee of drie dagen in Groningen. De rest van de week werkt hij in het westen van het land, in Leiden, waar hij ook colleges geeft. Als hij in Groningen is, verblijft hij in het Guesthouse waar hij om 7:00 uur opstaat. Hij ontbijt niet en begint rond 7:30 uur met werken op zijn kantoor in het Harmoniecomplex. Meestal werkt hij nog door tot 22:00 uur, dan wordt hij weggestuurd omdat de RUG op dat tijdstip sluit. Als hij ’s avonds nog naar het westen moet, werkt hij meestal tot 18:00 of 19:00 uur en pakt dan vervolgens de trein. Als hij thuis werkt, werkt hij nog langer door. Na het avondeten bereidt hij bijvoorbeeld nog colleges voor, maakt hij artikelen af of begint hij nog met het opzetten van een nieuw onderzoek.

Op een werkdag in Groningen werkt hij het eerste uur de post af, zowel zijn e-mail als de gewone post. Daarna neemt hij nauwgezet de kranten door. Omdat criminologie onder meer onderzoekt wat criminaliteit is en wat de gevolgen daarvan zijn voor de samenleving, is de actualiteit erg van belang. Je moet als criminoloog weten wat er gaande is. Nadat hij dit heeft gedaan, houdt hij de vakliteratuur bij.

Vandaag heeft de heer Van Calster een gesprek met onderzoekers over recidive bij zedendelinquentie. Omdat dit vertrouwelijk is, kan hij hier verder niets over vertellen. Na dit gesprek heeft hij een gesprek met studenten over hun scriptie; hij begeleidt hen bij hun afstudeerscriptie. Als hij dit gedaan heeft, gaat hij naar het hoofdkantoor van de politie aan de Rademarkt alwaar hij een afspraak heeft met dhr. Van Zuidam, plaatsvervangend korpschef bij de politie in Groningen. De afspraak gaat over stageplekken van studenten bij de politie, waar ze altijd voor openstaat. Maar daarnaast is het gelijk een uitgelezen kans voor de lezers van deze rubriek om meer te weten komen over het beroep van de plaatsvervangend korpschef en de politie in Groningen.

Dhr. Van Zuidam vertelt het volgende over zijn functie en over de politie in Groningen: “Als plaatsvervangend korpschef ben je medeverantwoordelijk voor strategische besturing van de organisatie. Niet alleen als het gaat om de resultaten voor de burgers van Groningen, maar ook als het gaat om interne veranderingen en ontwikkelingen. Mijn collega Oscar Dros, korpschef van Groningen, en ik verdelen de taken en portefeuilles, maar stemmen ook veel af. Hij heeft natuurlijk, meer dan ik, een duidelijke boegbeeldfunctie. Mijn werkdag begint om 7:30 uur, dan heb ik nog even de tijd om na te denken. Ik werk gemiddeld ongeveer tien uur op een dag. Vaak werk ik thuis ook nog door. Onze korpsleiding bestaat dus uit twee mensen en om de beurt met mijn collega ben ik 24 uur per dag, 7 dagen in de week bereikbaar. Dat betekent niet dat wij voor alles worden gebeld, want er zitten natuurlijk heel veel leidinggevende niveaus tussen. We beginnen de dag altijd met een regionaal managementteam: alle divisie- en districtschefs (een team van acht à negen mensen) zitten bij elkaar en dan kijken we eerst naar de veiligheidsontwikkelingen in de Groninger samenleving. We kijken naar hetgeen zich daar afspeelt; is er bijvoorbeeld een rare beweging zichtbaar op het gebied van woninginbraak of geweld? Dat laatste heeft hoge prioriteit. Eerst keken we veel meer naar de interne kant, maar we hebben onszelf de laatste paar jaar gedwongen om meer de veiligheidsituatie in Groningen als uitgangspunt te nemen. Al het interne moet hierop zijn gericht.

Ik zit op dit moment in een tredmolen van vergaderingen. Daar probeer ik mij aan te onttrekken, want vergaderingen zijn niet altijd een effectieve manier van bijeenkomen. We moeten zoveel vergaderen omdat de bureaucratie in de knel raakt. We zijn bezig om de organisatie nader in te richten en anders te besturen. Er moet veel meer verantwoordelijkheid aan de basis worden gegeven en leidinggevenden moeten in een meer helpende en coachende rol terechtkomen.

Eten doe ik altijd tussendoor en ik ben ook geen mens om bijvoorbeeld naar een kantine te gaan. Dus ik eet tussendoor een broodje en ik gebruik deze tijd om de sociale media bij te werken. Hier ben ik echt verslingerd aan geraakt. Als iemand op Twitter zet dat hij of zij vindt dat de politie in Groningen geen goed werk verricht, wil ik daar wel eens direct op reageren. Het gaat dan toch over het functioneren van mijn bedrijf. Gelukkig krijg ik ook veel complimenten. Op deze manier krijg je ook verbindingen met de buitenkant van de organisatie. Ik vind het belangrijk dat niet alleen de wijkagenten dit contact hebben, maar ook de leidinggevenden. Het belangrijkste onderdeel van mijn functie vind ik dan ook het proberen mensen te verbinden, zowel binnen de organisatie als naar de maatschappij toe. We moeten nog meer een transparant en open bedrijf worden, waar veel verbindingen tussen zitten. We kunnen niet alleen voor de veiligheid zorgen, daarbij zijn we afhankelijk van burgers en instellingen. Buiten de taak van verbinden, proberen we ook nieuwe strategieën te ontwikkelen om het probleem van criminele organisaties of fenomenen op te lossen. We doen dit bijvoorbeeld door hun markt te verpesten of barrières op te werpen. We denken continue na over de vraag hoe we de kraan een beetje kunnen dichtdraaien, in plaats dat we steeds dweilen met de kraan open.

Een politiebaan is een mooie doch complexe baan, omdat er veel verschillende dimensies in het werk zitten. Je moet burgers kunnen aanspreken op foutief gedrag, maar tegelijkertijd moet je ze vertrouwen geven en met ze samenwerken. Bovendien zijn er wel regels, maar het slechtste is een politie die enkel volgens de regels werkt. Een bekeuring in strijd met een achterliggende waarde zou nooit geschreven moeten worden. Ik ben een vervent aanhanger van de chaostheorie. Je zou zeggen dat een politieman van orde moet zijn, daar zijn we immers voor. Maar een maatschappij heeft het meest aan het bewegen op de grens tussen chaos en orde. Een maatschappij die alleen op orde leeft, vernieuwt niet. En een niet vernieuwende maatschappij komt onder ongewenste spanning.”

Na dit gesprek met de heer Van Zuidam loopt de heer Van Calster terug naar het Harmoniecomplex. Hij werkt nog door aan een onderzoek en stopt wat eerder dan gewoonlijk, want zijn twee dagen in Groningen voor deze week zitten er weer op.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.