2017

Juni 2017

Juni 2017

Door: Ellen de Vries

“Aso-wet”: geen keihard “Law and Order-beleid”

Bij  brief van 7 maart jongstleden verzekerde minister Plasterk de inwerkingtreding van de Wet aanpak woonoverlast (beter bekend als de “Aso-wet”) per 1 juli 2017. De initiatiefwet, op  voorstel van Tweede Kamerlid Tellegen (VVD), heeft ten doel om het instrumentarium van de burgemeester uit te breiden zodat deze kan ingrijpen bij verschillende vormen van woonoverlast. Dat behoefte bestaat aan de inhoud van de nieuwe wet moge duidelijk zijn. Gemeenten sorteren al sinds een jaar voor op de inwerkingtreding van de wet, zo blijkt uit een artikel van Trouw.[i] In deze weblog wordt kort stil gestaan bij de inhoud en het doel van desbetreffende wet. Besloten wordt met een verwijzing naar een informatieve animatie.

Inhoud

Voor inwerkingtreding van de huidige wet had de burgemeester slechts de mogelijkheid tot het geven van een waarschuwing of de discretionaire bevoegdheid om een woning te sluiten bij (ernstige vrees voor) verstoring van de openbare orde, ex artikel 174a Gemeentewet. Artikel 174a Gemeentewet is beter bekend als de Wet Victoria. Uit de beleidsregels voor toepassing van de Wet Victoria blijkt dat zij slechts in zeer uitzonderlijk gevallen wordt ingezet. Niet gauw is voldaan aan het vereiste van “verstoring van de openbare orde”. “Verstoring van de openbare orde kan alleen aanwezig worden geacht bij overlast waardoor de veiligheid en gezondheid van mensen in de omgeving van de woning in ernstige mate worden bedreigd.”[ii]

De Wet aanpak woonoverlast biedt een “verfijnder” middel dan de Wet Victoria.[iii] Desbetreffende wet voegt artikel 151d Gemeentewet in. Dit wetsartikel biedt een grond voor de burgemeester om een bestuurlijke gedragsaanwijzing te geven bij verschillende vormen van woonoverlast. “De gedragsaanwijzing krijgt de vorm van een last onder bestuursdwang of een last onder dwangsom.”[iv] De aanwijzing kan zowel bestaan in een ge- als een verbod. Mocht de gedragsaanwijzing niet worden opgevolgd, dan kan de burgemeester een burger de toegang tot de woning ontzeggen voor een bepaalde periode. De bevoegdheid van de burgemeester is niet onbegrensd: een basis voor het ingrijpen dient te bestaan in een algemeen plaatselijke verordening. Daarbij dient de woonoverlast “ernstig” te zijn en moet zij “herhaaldelijk” voorkomen.[v]

Doel

Professor M. Vols heeft een belangrijke bijdrage aan de totstandkoming van de wet geleverd. Volgens hem kent de wet een drietal voordelen: met de wet kan eerder worden opgetreden tegen woonoverlast, kan worden gewerkt aan onderliggende problematiek en leidt het ingrijpen van de burgemeester niet direct tot dakloosheid. “De wet probeert veel meer te werken aan een meer duurzaam sociale samenleving waarin je niet een keihard “Law and Order-beleid”, een repressief beleid voert, maar aan de andere kant ook niet helemaal niks doet en alleen maar achterover zitten als overheid en mensen maar in hun sop gaar laat koken”, aldus professor M. Vols.[vi]

Voor een stappenplan inzake implementatie, veel gestelde vragen en nadere informatie verwijs ik graag naar de volgende website. Op deze website is eveneens een informatieve animatie opgenomen

[i] H. Marijnissen, Gemeenten beginnen al met Aso-wet voordat de Kamer zich uitspreekt’, Trouw 13 juli 2016, www.trouw.nl (zoek op: aso-wet).

[ii] F.J.M. Crone, Gemeenteblad 2015 nr. 124718, 21 december 2015

[iii] A.E. Schilder, ‘De Wet aanpak woonoverlast – een hamerstuk?’, Gst. 2017/88.

[iv] ‘Aanpak woonoverlast’, NJB 2017/653.

[v] Idem.

[vi] ‘Een nieuwe wet tegen overlast’, 28 juni 2017, www.openbareorderecht.nl (zoek op: woonoverlast).

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.